Różnice betonu
Betony różnią się od zapraw tym, że spoiwem w nich jest prawie wyłącznie cement, a wypełniaczem, obok drobnego piasku lub żwirku — kruszywo o grubszej granulacji. Kruszywo może być naturalne (kamienne) lub sztuczne. Cechą istotną zapraw (z wyjątkiem gipsowych) i betonów jest zdolność łączenia się z innymi materiałami oraz stopniowego przechodzenia ze stanu mniej czy więcej płynnego lub ciastowatego w masy stałe, o określonej, twardości i wytrzymałości. Dzięki tym własnościom zaprawy nadają się do spajania cegieł, a beton i żelbety do wytwarzania elementów konstrukcyjnych budowli lub też do prefabrykowania elementów budowlanych. Spoiwa nieorganiczne można uszeregować następująco według siły spajania: cement, magnezyt kaustyczny połączony z chlorkiem magnezu, gips budowlany, wapno (w kilku odmianach). Znacznie mniejszą zdolność spajania wykazuje glina, która wiąże tylko mechanicznie, twardniejąc przez wysychanie wody używanej do jej rozrobienia.
